Enzymy trawienne Digestive Enzymes Meal Time

Skład Digestive Enzymes:

1 tabletka zawiera:

• Nasiona kopru 75 mg
• Pankreatyna 75 mg
• Kurkuma 37,5 mg
• Kwas glutaminowy 25 mg
• Pepsyna 17,5 mg
• Bromelaina 12,5 mg
• Betaina HCL 10 mg
• Diastaza 10 mg
• Proteaza 7,5 mg
• Papaina 5 mg

Sposób użycia: 1-2 tabletki dziennie, bezpośrednio przed jedzeniem lub na początku posiłku.

BETAINA HCL
Rozcieńczony roztwór betainy HC1 ma silnie kwaśny odczyn, dlatego jest stosowany jako suplement kwasu solnego w przypadku bezkwaśności. Betaina HC1 jest również uważana za czynnik lipotropowy, razem z metionina, cholina i inozytolem. Podstawową funkcją czynników lipotropowych jest zapobieganie stłuszczeniu wątroby. Zwiększają również syntezę lecytyny w wątrobie, która, dzięki właściwościom emulgującym, zapobiega tworzeniu się kamieni w pęcherzyku żółciowym. Ponadto pobudzają funkcję grasicy, zwiększając odporność organizmu na choroby.
Betaina jest szczególnie polecana osobom z grupą krwi A. W postaci chlorku, poza wieloma innymi korzyściami, obniża pH soku żołądkowego. Zmniejsza również we krwi poziom homocysteiny - substancji powiązanej z chorobami serca. Organizm produkuje z betainy S-adenozylometioninę (SAM) - związek, który zwrócił uwagę mediów jako naturalny lek antydepresyjny i wątrobowy. Według tradycyjnej medycyny chińskiej, lęk i depresja są spowodowane zaburzeniem równowagi energii (chi) wątroby. Orzeszki cola zawierają w znacznych ilościach betainę, wraz z innymi substancjami chroniącymi wątrobę, takimi jak d-katechinę, l-epikatechinę, kolatynę i kolaninę.

BROMELAINA
Bromelaina jest enzymem rozkładającym białka, występującym w miąższu ananasa. Od wieków jest używana w rozmaitych dolegliwościach, od zaburzeń trawienia po zapalenia stawów. Obecnie staje się coraz bardziej popularna, zwłaszcza u producentów żywności dla dzieci, którzy preferują naturalne substancje od syntetycznych. Wspomaga trawienie, biorąc udział głównie w rozpadzie białek. Podczas procesu starzenia stopniowo zmniejsza się produkcja soku żołądkowego, dotyczy to zwłaszcza osób z grupą krwi A. Z tego powodu rozpad i wchłanianie białek nie jest zupełne, co powoduje ich niedobór. Ponadto nie strawione białka uruchamiają procesy gnilne w jelitach, a emitowane toksyny zagrażają naszemu zdrowiu. Poza wspomaganiem trawienia, bromelaina posiada również właściwości przeciwzapalne, łagodzące dolegliwości w przebiegu zapalenia stawów. Doświadczenia wskazują, że bromelaina wspomaga gojenie urazów sportowych.

OSTRYŻ DŁUGI (łac. Curcuma longa)
Sproszkowane kłącze kurkumy (znanej również jako curry) pochodzi z rośliny pochodzącej z Indii, Curcuma longa lub jej „udomowionej”
odmiany - Curcuma domestica. Jest najbardziej powszechnie używaną przyprawą w tradycyjnej kuchni indyjskiej. Nadaje smak i kolor wielu pokarmom, sosom i innym daniom gorącym. Dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym używana była jako środek konserwujący żywność, zanim wynaleziono lodówki. Obecnie jest również popularna w krajach zachodnich, głównie jako przyprawa. Używa jej wiele gospodyń, by nadać potrawie charakterystyczny żółty kolor. Jako surowiec dla przyprawy służą liście, jednak zawierają tylko niewielkie ilości kurkuminy - najkorzystniejszej z punktu widzenia zdrowia substancji, która w dużych ilościach występuje w kłączu rośliny.
W Azji Południowej ostryż długi ma długą i interesującą historię jako cenny lek, zarówno w dalekowschodniej, jak i tradycyjnej medycynie indyjskiej (ajurwedyjskiej). 3000 lat temu lekarze indyjscy używali kurkumy do leczenia otyłości. Ostatnio, ta wspaniała roślina lecznicza na nowo została odkryta przez współczesną naukę.
Powszechnie wiadomo, że spośród wielu naszych narządów, na czynniki środowiskowe najbardziej wrażliwa jest wątroba. Spektrum tych czynników obejmuje szeroki zakres: od chemicznych substancji, pestycydów do dodatków żywieniowych, rozmaitych wirusów i innych patogenów, nie wspominając o uszkodzeniach wątroby wywołanych przewlekłym uzależnieniem (alko­hol, leki). Wątroba działając jak „chemiczne laboratorium” naszego organizmu - zasługuje na szczególną dbałość o jej prawidłową kondycję. Jest to nasze podstawowe zadanie podczas wiosennych i jesiennych kuracji odtruwających.
Jak udowodniono w ostatnich badaniach przeprowadzonych w Niemczech i Indiach, kurkumina chroni przed chorobami pęcherzyka żółciowego i może być skuteczna w ich leczeniu. Jest w stanie chronić wątrobę przed substancjami toksycznymi, zwłaszcza metalami ciężkimi, m.in. ołowiem. Różnorodne właściwości lecznicze kurkuminy są nierozłącznie związane z jej silnymi właściwościami anty oksydacyjnymi. Innymi słowy: substancja ta - podobnie jak witaminy C i E - chroni komórki przed uszkodzeniem wolnorodnikowym. Udowodniono naukowo, że kurkumina zwiększa produkcję enzymów trawiennych i wydzielanie żółci, poprawiając w ten sposób proces trawie­nia. Zwiększone wydzielanie żółci może obniżyć poziom cholesterolu we krwi, ponieważ cholesterol jest jednym z ważniejszych składników żółci. Tak więc podczas produkcji żółci wątroba zużywa nadmiar cholesterolu.
Ponadto, kurkumina jest naturalnym czynnikiem rozrzedzającym krew. Może zapobiegać tworzeniu się niebezpiecznych zakrzepów, które mogą być przyczyną zawału serca lub udaru mózgu. Daniel Mowrey podkreślał w swojej książce, zatytułowanej „Next Generation Herbal Medicine”, że wśród narodów, które często używają kur­kumy jako przyprawy, zakrzepy krwi występują znacznie rzadziej, niż w populacjach zachodnich. Tak więc ostryż może być pomocny w profilaktyce chorób sercowo - naczyniowych. Jest również stosowany jako naturalny środek przeciwzapalny. Medycyna ludowa stosowała go w celu złagodzenia bólu i innych objawów towarzyszących zapaleniu stawów bez żadnych działań niepożądanych!
Kurkumina przyswaja się znacznie łatwiej, jeśli jest spożywana razem z bromelainą, enzymem pochodzącym z ananasa. Możemy zwiększyć efekty kuracji odtruwających, jeśli połączymy je z enzymem papaina. Biorąc to pod uwagę, produkt Digestive Enzymes zawiera wszystkie te trzy aktywne czynniki razem.

KOPER WŁOSKI (łac. Foeniculum vulgare)
Koper włoski to popularna przyprawa, której nie należy mylić z kminkiem, również niezastąpionym w kuchni. Od wieków koper był używany jako popularny środek wiatropędny i poprawiający trawienie. Jest typowym składnikiem ziołowych mieszanek mukolitycznych, wspomagających trawienie i rozkurczowych. Herbatkę z kopru włoskiego można podawać niemowlętom jako środek wiatropędny. Karmiące matki piją ją, by pobudzić laktację. Herbatki można używać do płukania gardła i w postaci kompresów na oczy.
Nasiona kopru mogą zawierać od 3% do nawet 7,5% olejku eterycznego, który występuje również w innych częściach rośliny. Nasze babcie podawały olejek koprowy wymieszany z ciepłą wodą i niewielką ilością miodu podczas kaszlu. Stosowany zewnętrznie łagodzi bóle towarzyszące zapaleniom stawów. Obecnie jest włączany do różnych produktów farmaceutycznych ze względu na jego właściwości rozkurczowe, pobudzające trawienie oraz poprawiające smak. Jest popularnym aroma­tem past i proszków do zębów, płynów do płukania ust i preparatów farmaceutycznych.
Głównym składnikiem aktywnym olejku (Aethe-roleum foeniculi) jest anetol (50-80%), który jest identyczny z głównym składnikiem olejku anyżowego (Pimpinalla anisum). Jednak, w odróżnieniu od anyżu, olejek koprowy zawiera fenikulinę i fenchon, z powodu których ma gorz­kawy, cierpki smak.
Nasiona kopru włoskiego działają moczopędnie, jednocześnie łagodnie rozkurczowo i przeciwbakteryjnie. Olejek koprowy często wchodzi w skład preparatów stosowanych w kamicy moczowej, ponieważ sprzyja tworzeniu ochronnych koloidów w moczu.

Podsumowując, koper włoski można stosować jako środek:

• zapobiegający niewydolności nerek i powstawaniu kamieni nerkowych
• pobudzający łaknienie i wydzielanie soku żołądkowego
• posiadający właściwości laktacyjne (dzięki zawartości estrogenu)
• rozkurczowy
• wiatropędny
• regulujący menstruację
• oczyszczający drogi oddechowe
• wspomagający funkcje wątroby podczas nagromadzenia produktów ubocznych i toksyn
• stymulujący pracę nerek, śledziony i wątroby

GLUTAMINA I KWAS GLUTAMINOWY
Kwas glutaminowy jest zwykle stosowany w celu polepszenia zdolności umysłowych oraz przy zmęczeniu umysłowym. Poza poprawą inteligencji (włączając IQ umysłowo upośledzonych dzieci!), może pomóc zerwać z nałogiem alkoholowym. Kwas glutaminowy jest w stanie związać znaczne ilości amoniaku w postaci glutaminy.
Glutamina jest zaliczana do aminokwasów egzogennych. Jednak według ostatnich badań, w przypadku zwiększonego obciążenia organizmu potrzebujemy większych ilości glutaminy, by zaspokoić zapotrzebowanie naszego organizmu.
Zaobserwowano, że glutamina przyspiesza gojenie wrzodów żołądkowo - jelitowych, zmniejsza zmęczenie i depresję, a według niektórych nau­kowców, może być korzystna także w leczeniu impotencji. Kwas glutaminowy (a nie węglowodany czy tłuszcze) jest najlepszym „paliwem” dla szybko mnożących się komórek, takich jak enterocyty (komórki nabłonka jelit) czy limfocyty (rodzaj białych krwinek krwi). Aminokwas ten stanowi 61% puli wszystkich aminokwasów w mięśniach szkieletowych. Zmniejszenie ilości glutaminy zmagazynowanej w mięśniach może stać się dla organizmu sygnałem, wywołującym spadek tkanki mięśniowej, tzw. katabolizm. Z tego powodu niezwykle ważne jest utrzymanie jej odpowiedniej zawartości w mięśniach. Według niektórych naukowców, glutamina odgrywa decydującą rolę w zachowaniu prawidłowych funkcji systemu immunologicznego. W okresie deficytu glutaminy, układ immunologiczny „pożycza” glutaminę przede wszystkim z mięśni. Najlepiej poznaną właściwością glutaminy jest ochrona mięśni przed obciążeniem. Np. po operacji całkowitej wymiany stawu biodrowego glutamina wchodzi w skład płynu dożylnego, aby zmniejszyć możliwość strat zapasów tego aminokwasu podczas rekonwalescencji. Glutaminę stosuje się również w celu zmniejszenia utraty azotu (białka) u pacjentów po przebytych operacjach w obrębie jamy brzusznej. Wiele badań wskazuje na konieczność utrzymania wysokich poziomów glutaminy, zmagazynowanej w mięśniach. Udokumentowano, że stała suplementacja glutaminy może zapobiegać uszkodzeniom mięśni, co wskazuje na jej właściwości antykataboliczne. Inną właściwością glutaminy jest wpływ na poziomy naturalnych hormonów organizmu. Np. 2 gramy przyjętej doustnie glutaminy może czterokrotnie zwiększyć poziomy hormonów. Nie dziwi więc, że nasz organizm ma zwiększone zapotrzebowanie na ten aminokwas.

PANKREATYNA - WYCIĄG TRZUSTKI
Pankreatyna zawiera standaryzowane ilości najważniejszych enzymów trzustkowych, których właściwości omówiliśmy szczegółowo w części poświeconej trzustce.

PAPAJA (łac. Carica papaya)
W książkach kucharskich możemy przeczytać ostrzeżenie, aby nie dodawać ananasów do dań z żelatyną, ponieważ nie stężeją. Jeszcze bardziej odnosi się to do papai. Oba owoce zawierają silne enzymy, które nie pozwoliłyby białkom żelatyny na stwardnienie. Te same enzymy powodują, że papaja posiada właściwości trawienne i wpływające korzystnie na procesy gojenia się. Używane części rośliny to: owoce, liście, sok.
Papaja jest powszechnym środkiem zmiękczającym mięsa. Wieki temu Indianie z Karaibów zaobserwowali, że mięso obłożone liśćmi papai bardzo szybko staje się miękkie. Wyciąg z papai jest więc częstym składnikiem przypraw do mięsa. Indianie rozcinali niedojrzałe owoce papai, zbierając jego płyn podobny do mleka (lateks) i używali go do leczenia ran, chorób grzybiczych skóry, infekcji, jak również innych chorób skóry. Kobiety indiańskie spożywały niedojrzałe owoce papai, by pobudzać menstruację oraz wywoływać poronienie czy poród. Europejczycy rozpoczęli uprawę papai w niektórych terenach tropikalnej Azji, co wpłynęło na rozpowszechnienie jej zastosowania terapeutycznego. Mieszkańcy Filipin wywarem z papai leczyli żylaki odbytu, podczas gdy tubylcy Jawy wierzyli, że spożycie owocu może uchronić przed problemami stawowymi, zaś Japończycy używali soku z papai w zaburzeniach trawienia.

Lecznicze właściwości papai

Liście, sok i owoce zawierają kilka dysymilacyjnych enzymów, które są odpowiedzialne za jej właściwości pobudzające trawienie i zmiękczające mięso. Najwięcej enzymów znajduje się w soku, następnie w liściach, natomiast owoce zawierają ich najmniej, choć i tak w wystarczających ilościach, by mieć korzystny wpływ na organizm.

Papaja pobudza trawienie. Najważniejszym dysymilacyjnym enzymem papai jest papaina, podobna do ludzkiej pepsyny (enzym wstępnie trawiący białka) - dlatego papaina jest często na­zywana pepsyną pochodzenia roślinnego. Ponadto ważnymi enzymami, obecnymi w papai, sąenzymy podobne do ludzkiej renniny (enzym wywołujący koagulację białek mleka), jak również pektazy (enzym rozkładający pektyny)

Jak wskazują wyniki badań na zwierzętach, papaja wpływa korzystnie bezpośrednio na błonę śluzową żołądka. W jednym z doświadczeń, dwie grupy zwierząt otrzymywało duże ilości wywołującej wrzody trawienne aspiryny i sterydów. Zaobserwowano, że w grupie żywionej papają wrzody trawienne rozwijały się znacznie rzadziej. W konsekwencji udowodniono, że papaję można stosować w celach profilaktycznych u pacjentów cierpiących z powodu problemów stawowych, którzy przyjmują podczas terapii duże ilości aspiryny, jak również w chorobach zapalnych, w których pacjenci powinni przyjmować sterydy.

Papaina, bromelaina i trypsyna wpływają na system immunologiczny. W przebiegu niektórych procesów immunologicznych powstają kompleksy antygen/przeciwciało, które są rozkładane i eliminowane przez fagocyty, łagodząc lub lecząc chorobę. Jeśli funkcja fagocytów jest osłabiona lub zaburzona (np. przez działanie sterydów), mogą rozwinąć się przewlekłe procesy zapalne.
Papaina bezpośrednio pobudza rozkład kompleksów immunologicznych, składających sie z nieprawidłowych antygenów/przeciwciał.

Bromelaina i trypsyna aktywują fagocyty i pomagają eliminować patogenne kompleksy. Stwa­rza to możliwość stosowania ich w ostrych i przewlekłych zapaleniach, infekcjach, jak również chorobach autoimmunologicznych.

Z wiekiem pogarszają się funkcje naszego układu trawiennego. Zaburzenia trawienne u starszych osób często wywołane są niewystarczającą produkcją kwasu solnego w żołądku. W wyniku stanów zapalnych sok żołądkowy często cofa się do przełyku, wywołując zgagę. Lekarze często kwalifikują to zaburzenie (zwane GERD) jako nadkwaśność i w związku z tym przepisują leki zobojętniające kwas solny. Jednak związki te nie rozwiążą tego problemu, ponieważ dodatkowo zobojętniają już i tak zmniejszoną ilość soku żołądkowego. Naturalne substancje, takie jak papaina z papai, mogą poprawić trawienie, jak również funkcje jelit.
Papina jest enzymem rozkładającym białka, który w przeciwieństwie do pepsyny, rozkłada białka nie w kwaśnym, lecz obojętnym środowisku, tak więc wywiera swój korzystny wpływ nie tylko w żołądku, lecz także w dwunastnicy i innych częściach jelita cienkiego. Z tego powodu można się spodziewać, że papaina będzie korzystnie wpływać na zaburzenia trawienne wywołane niedoborem kwasu solnego.

Czym Digestive Enzymes różni się od Meal Time?
Meal Time zawiera papainę pochodzącą z papai, która wstępnie trawi białka, lecz nie rozkłada ich do aminokwasów. Nie wpływa również na proces trawienia tłuszczów. Może być niezwykle pomocny osobom, cierpiącym z powodu bezkwaśności i niektórych chorób autoimmunologicznych.
Efekty działania Digestive Enzymes można podsumować następująco:

• zawiera prawie pełne spektrum naturalnych enzymów trawiennych, dlatego może być skuteczną pomocą w zaburzeniach trawienia
• może być stosowany przez całkowicie zdrowe osoby, jak również podczas i po obfitych posiłkach, kiedy spożyte dania obciążają nadmiernie układ pokarmowy

Podstawowymi enzymami o szerokim zakresie działania jest mieszanina enzymów trzustkowych pankreatyna, wzmocniona przez pepsynę, papainę, proteazę i bromelainę, pochodzącą z ananasa, które wspólnie rozkładają białka do ich podstawowych elementów - amino­kwasów. Trawienie tłuszczu jest wspierane przez lipazę, a węglowodanów (skrobi) przez amylazę (diastazę).

Działanie enzymów wzmacniają:
ostryż długi i koper włoski: pobudzające trawienie, ochraniające wątrobę i przeciwdziałające wzdęciom,
betainę HCl: substytut kwasu solnego
kwas glutaminowy: odgrywający ważną role w procesie odtruwania organizmu.

W obecnych czasach powinniśmy zwracać szczególną uwagę na ostrzeżenie Hipokratesa, ojca medycyny, brzmiące: „Śmierć czai się w jelitach”.
Na szczęście, ta starożytna sentencja może być dzisiaj następująco zmodyfikowana: „Zdrowie zamieszkuje jelita i możemy go chronić przez odpowiednie spożycie enzymów”.